بنام خداوند جان و خرد پيشگفتار [ مصحح على دوانى ] در يكى از روزها كه در دفتر كتابخانه مدرسه مسجد جامع تهران بودم ، دو نسخه خطى از « شوق المهدى » سرودهء فقيه عالىقدر نامى و فيلسوف الهى ملا محسن فيض كاشانى ( قدس سره العزيز ) به دستم رسيد ، كه از هر جهت برايم تازگى داشت . زيرا به ياد نداشتم كه در شرح حال فيض ، چنين اثرى ديده باشم . آن هم اثرى بديع و از جهاتى بسيار ارزنده و بىنظير ! اثرى منظوم پيرامون حضرت ولى عصر ( عج ) و بدين‌گونه لطيف و پرشور و سوز ، و از سراينده‌اى بزرگ كه خود از رؤساى علماى شيعه و مراجع نامدار ماست ! هر دو نسخه را به خانه آوردم ، و پس از اندك مرورى كه در آنها نمودم ، متوجه شدم كه بايد به دقت تصحيح و مقابله شود . اين دو نسخه يكى به شماره 296 و داراى 109 صفحه به خط نستعليق نسبتا خوب ، و بدون تاريخ و نام كاتب ولى پرغلط ، تقريبا مربوط به اوائل قرن چهاردهم هجرى ، و ديگرى به شماره 295 است . آن نيز بدون تاريخ و نام كاتب مىباشد ، و تقريبا فاقد نصف اشعار نسخه نخست است . اما در عوض از صحت بيشترى برخوردار است ، و سه قصيده نيز اضافه دارد كه در پايان كتاب آورده‌ايم ، بعلاوهء ديباچهء كتاب كه قسمت اول آن هم جزو اوراق مفقود بوده ، و به پيوست قصائد در آخر نسخه ته‌بندى شده است ! پس از بررسى بيشتر و مقايسه دو نسخه با هم ، به فهرست تأليفات فيض مراجعه نمودم ، و « شوق المهدى » را جزو آثار فكرى آن بزرگوار يافتم ، كه قبلا نديده و نشنيده بودم . نه تنها من ، بلكه بسيارى از بزرگان فن نيز از چنين اثر پرارج و زيبائى بىخبر بوده‌اند !